Moskvadakı tələbə həyatının enişi-yoxuşu, günlərin bir günü Naxçıvana geoloq kimi qayıtmağın həyəcanı, Kələkidə Əbülfəz Əliyevlə – illər sonra milli azadlıq hərəkatına liderlik edəcək Elçibəylə tanışlıq, üçrəngli bayraqla ilk görüşün hekayəsi…
“AMEA-nın idarəetməsindən tələb etmək lazımdır ki, bu alimlər niyə acından ölürlər? Niyə orada yatırlar?”
Son 2 gündə bir neçə media quruluşundan tv-lərin durumu ilə bağlı müzakirələrə qatılmaq təklifi aldım və təbii, imtina etdim. Birincisi ona görə ki, biz tənqidlərimizi illərdir səsləndiririk və hər hansı xora qoşulmaq fikrimiz yoxdur.
“Türkiyə siyasətində yaxşı bir söz var – “küçənin səsini dinləmək”. Yəni, hökumət xalqın səsini dinləməlidir”.
“Biz bu ölkədə o qədər şəhid vermişik. O şəhidlərin qanını yerdə qoyaq? Şəhidlərimizin can verdiyi torpaqda onların vuruşduğu qüvvələr yenidən gəlib, hakimiyyət üzərində nəzarəti əldə saxlasınlar?”
“Deyirlər ki, uşağın 3 yaşı var, 3 dildə danışır. Düşünürlər ki, bu, doğrudur. Axı bizim ana dilimizin başqa dillərdən əksikliyi nədir?”
“Haranı açırsan qabağına “baboş”lar, “velizar”lar çıxır. Sosial şəbəkələrə girirsən, ancaq onlardan danışırlar”.
“O gün İranın paytaxtı Tehrandakı məşhur “Cənnətabad bazarı”nda güclü yanğın baş verdi. Bu bazarı kim yandırdı? Niyə yandırdı?”
“Əgər bir insan ədaləti müdafiə etmirsə, o, ümumiyyətlə insan deyil. İnsanın borcu ədalətli mövqe tutmaq və ədalətli mövqe tutanı müdafiə etməkdir”.
“Bu savaşı bir şəkildə durdurmaq, İranı, İran vətəndaşlarını bu gərginlikdən çıxarmaq lazımdır. Yoxsa, ziyanı xalq çəkəcək”.
